Na een leven vol onzeker zijn, maar dat redelijk kunnen verstoppen, teleurgesteld zijn in mezelf waarom dingen toch maar niet lukken. Altijd mij afvragen “hoe doen anderen dat toch”. Altijd leven in chaos. Daarbij heel ondernemend, impulsief, stuiterballend met 1001 ideeën. Hoe kon dat toch? Op 35 jarige leeftijd kreeg ik dus de diagnose adhd met name het onoplettende subtype en begonnen de kwartjes te vallen. Ineens is het duidelijk waar de chaos door ontstaat. Voor mij is chaos een niet meer te handelen overmaat van gedachten en gevoelens waar ik me soms even geen raad mee wist. En waar ik ook echt nog wel eens tegen aanloop. 

Wat heb ik inmiddels veel over mijzelf geleerd! Op een gegeven moment ontdekte ik dat ik al best wat kennis in huis had over adhd bij volwassenen en op zijn minst al een hele rugtas vol ervaring heb.  Inmiddels weet ik dat ik er ook mag zijn, compleet met al mijn pluspunten en uitdagingen. Ik weet dat ik niet de enige ben en dat er nog zoveel vrouwen zich verstoppen, teleurgesteld zijn in zichzelf en zich daar dan maar soort van bij neer leggen. Daar kan ik gewoon niet mee akkoord gaan, want iedereen is het waard om van zichzelf te houden! Het kan niet anders dan dat ik vrouwen dit ga laten inzien. En zichzelf gaan leren waarderen en accepteren. Mijn leven is steeds overzichtelijker geworden en ik kan heel goed mijn grenzen aangeven. Whoopwhoop! I am loving myself!

Mijn visie op chaos is dat je geen stempel hoeft te hebben om chaos te ervaren. En je niet je stempel bent, maar je eigen persoon met je eigen uitdagingen. En als het over chaos gaat, sta ik AAN! Je hoeft je niet te schamen als je door de bomen het bos niet meer ziet. Maar gebruik eventuele stempels niet als excuus. GO FOR IT! No excuses, als ik het kan… kan jij het ook!

Anderen omschrijven mij als open, creatief, enthousiast, oplossingsgericht ‘out of the box’, en liefdevol confronterend. Past wel bij mijn no excuses idee. Die excuses zijn vaak de stemmetjes in je hoofd die maken dat je dingen niet aanpakt terwijl je het eigenlijk wel zou willen.

Als je mij zou kennen zou je weten dat:

  • Ik eerst doe en dan denk…
  • Ik met enige regelmaat mijn sleutels kwijt ben, of vergeet zodat ik als ik aan het werk ga om 6.00 mijn vent z’n bed uit moet jagen omdat ik toch ook niet twee uur buiten kan blijven staan…
  • Ik hou niet van slappe smoesjes, eerlijk duurt het langst
  • Enorm last van huishoudelijk ontwijkend gedrag. Er is altijd wel iets belangrijkers te doen (lees: leukers)
  • Ik mag worden wakker gemaakt voor Tony Chocolonely Caramel Zeezout of sushi
  • Ik ooit met een vogeltje van een klant uit Alkmaar met kooi en al door een collega naar de trein gebracht, in de trein met kooi, door mijn moeder opgepikt op station Schagen en naar mijn toenmalige woning gebracht ben en twee weken op een niet al te vriendelijke kanariepiet heb gepast, want die mevrouw was zo zielig…en ik wil nou eenmaal iedereen helpen. Werd met enige regelmaat voor gek verklaard maar ik had weer een goede daad gedaan
  • Ik een opgeruimd huis en opgeruimd hoofd zó lekker vind, terwijl ik me er al bij neer had gelegd dat dat aan mij niet besteed zou zijn